Wat is dit?

Een nieuwe stunt van inpakkunstenaar Christo Vladimirov Javacheff?
De voorbereidingen voor het bloemencorso van Santa Barbara?
Het Californisch biologisch-dynamisch yogacircus?
De concerttent van het openlucht bluesfestival van Goleta?
Wie het weet mag het zeggen!

Alfa-Beta-Gamma

Wat hebben die Amerikaanse studentenverenigingen toch met Griekse letters? Townes Van Zandt heeft ooit een liedje geschreven met de naam "Fraternity Blues". Een beetje flauw nummer eigenlijk, één van de talking-bluesnummers die hij schreef om niet alleen maar deprimerend materiaal te hebben. Maar het nummer bevat de zinsnede "There's one thing you should not forget, and that's to learn the entire Greek alphabet." Ook in Amerikaanse films zie je het: als er studentenverenigingen in vóórkomen, heten ze altijd Kappa-Delta-Pi of zoiets. Op ons komt het nogal nerdig en saai over.

Neem nou deze: een Aziatisch-Amerikaans zusterschap ('sorority' - bijna al die clubs zijn single-sex), zoiets geef je toch een creatieve naam in het Thais, Hindi, of zoiets? Net als wijlen Redi Doti, de Wageningse studentenvereniging voor Surinaamse studenten ('rode aarde' in Sranang Tongo). Wat ik zo op Wikipedia lees is dat die Griekse letters staan voor een motto (in het Grieks) dat alleen de leden kennen. Het schijnt vaak een wat mistige, vrijmetselaar-achtige sfeer te hebben, met inwijdingen, geheime codes, enzovoort. Maar laten we wel wezen: bij de vrijmetselaars heeft het in de verte nog iets mysterieus, maar als je één van de vele studentenclubjes bent is het toch wel een beetje sneu. Een beetje zoals je op de lagere school een 'geheime klup' had.

Bij deze kan ik me tenminste nog iets voorstellen: Een christelijke vereniging met de naam Alpha-Gamma-Omega. Ergens in de LSD-trip van een 4e-eeuwse Galileeër (later hernoemd als Openbaring - zo van: wauw, ik wist niet dat moederkoren dát met je doet!) staat zo'n zinnetje met de eerste en de laatste letter van het Griekse alfabet. Toen die Amerikaanse studenten er nog een letter tussen moesten proppen hebben ze maar de letter gamma genomen - van Gristus.

En dan iets heel anders: kolibri's! Ik kende ze alleen van de tv of uit boeken, en ik wist niet eens dat ze alleen op het Amerikaanse continent voorkomen. Maar in Santa Barbara zie je ze regelmatig. Het zijn piepkleine vogeltjes, en door hun manier van vliegen en doordat ze vooral van nectar leven, lijken ze net mega-zweefvliegen. Zoals je ziet zijn ze ontzettend moeilijk te fotograferen - zeker met een telefoon. Dit is de beste foto die ik tot nu toe heb kunnen maken.

Downtown Santa Barbara

Gisteren heb ik kennis gemaakt met Chris, de professor met wie ik hier wil werken. Chris heeft zich in Santa Barbara zo ongeveer gevestigd als 'de' visserij-econoom, en toevallig kon ik 's middags aanschuiven bij een bijeenkomst over het visserij-onderzoek aan UCSB met een aantal collega-onderzoekers en een aantal vissers uit Santa Barbara. Chris heeft ons ook 's avonds uitgenodigd voor een barbecue. Erg leuk om de lokale vissers te spreken en te horen wat de lokale problemen en zo zijn. Het is toch wel weer heel anders dan in Nederland.

Vandaag ben ik naar downtown Santa Barbara gefietst. Zoals zoveel Amerikaanse plaatsen heeft Santa Barbara geen centraal plein zoals wij dat gewend zijn (met een kerk, een paar kroegen, en eens in de week markt - je weet wel), maar wel een 'centrale straat', een main street. In Santa Barbara heet deze State Street, en het is de belangrijkste winkelstraat van Santa Barbara. Veel restaurants, winkels en kroegen. Ook op veel straathoeken bandjes, maar dat zal ook wel zijn geweest omdat het een zaterdag is.
Het ziet er allemaal heel pittoresk uit, een beetje Spaans-koloniale stijl. Heel mooi natuurlijk, maar als je je bedenkt dat ze in de jaren 20 besloten het centrum zo te bouwen (nadat een aardbeving de stad met de grond gelijk had gemaakt), voel je je misschien een beetje belazerd. Desalniettemin heeft het allemaal een hele relaxte, ongedwongen sfeer.

Ik ben ook bij de haven wezen kijken, op zoek naar vissersboten. Vanuit Santa Barbara wordt veel op kreeft gevist, en op zeeëgels. Vooral ze zeeëgelvisserij lijkt me een hippe bezigheid. Terwijl de kreeftvissers gewoon een krat de zee in gooien die ze later weer ophalen, duiken de zeeëgelvissers met luchtflessen en al de zee in om zeeëgels te oogsten. Daarnaast heeft Santa Barbara ook een paar vissers met sleepnetten, vooral om heilbot te vangen. Het is allemaal heel kleinschalig, met kleine bootjes.

Ik ben ook naar Stearns Wharf geweest, een soort pier met allemaal eettentjes. Grote vergissing natuurlijk, vreselijk toeristisch met van die winkeltjes waar je plastic prul koopt dat zogenaamd iets met de zee te maken heeft maar eigenlijk gewoon door een paar Chinese kindervingertjes in één of ander werkkamp is gemaakt.


O, en laat niemand meer beweren dat je in de VS geen lekker bier kan krijgen! OK, Budweiser en Coors is inderdaad net water, maar er zijn steeds meer zogenaamde microbreweries met héél smaakvol bier. Misschien kennen jullie Flying Dog wel, dat ze in De Zaaier en De Overkant schenken. Zoals Flying Dog zijn er tientallen verschillende bieren en wat ik tot nu toe heb geprobeerd doet in ieder geval niet onder voor de Engelse ales of de meeste Nederlandse speciaalbiertjes. Vooral de India Pale Ale is heel lekker!

Eerste werkdag

Zoals beloofd: foto's van mijn fietsroute naar de universiteit. Ik kan vrijwel de gehele route doen over fietspaden zonder enige auto tegen te komen - dat had ik niet verwacht van de VS!


De afdeling waar ik werk (of sectie, vakgroep, of hoe je het ook wil noemen) is de Bren School of Environmental Science and Management. Zowat ieder gebouw van UCSB (University of California, Santa Barbara - ik word het een beetje zat om telkens u-n-i-v-e-r-s-i-t-e-i-t te tikken) is vernoemd naar één of andere rijke pik die een vermogen heeft gedoneerd aan de plek waar hij is afgestudeerd. Er is ook een Elings Hall - zou onze Wageningse keurslager een rijke neef hebben?


Bren Hall is gebouwd in een mooie mediterrane stijl, met een patio in het midden vanwaar je de deuren van de meeste kantoren ziet. Mijn kantoor is achter één van die deuren.


En een prachtig uitzicht over zee! Af en toe kun je de zee ruiken - dat is wat minder (hij stinkt een beetje). Diana, een aio van onze leerstoelgroep die ook een paar maanden op UCSB heeft gezeten, vertelde me dat ze vanuit haar kantoor regelmatig dolfijnen zag. Toch jammer dat ik de verrekijker niet meer in de tas kwijt kon!

De reis, het huis, de fiets

De reis
De reis is goed gegaan, geen gedoe gehad met de viool (mijn koffer past nog net in zo'n handbagagecabine!), alleen tijdens de vlucht van LA naar Santa Barbara moest hij in een aparte ruimte. Het vliegtuig van Schiphol naar LA zat vol met Iraniërs die in Amsterdam overstapten vanuit Teheran. Mijn buurman (een hele dikke Iraanse Amerikaan die wiskundeles geeft op een middelbare school in LA) vertelde me dat er na de Iraanse revolutie een grote Iraanse gemeenschap in LA is ontstaan.

Het huis

Gisteren om een uur of half 6 lokale tijd kwam ik dan eindelijk aan op mijn tijdelijke woonadres. Charlie, mijn huisbaas, kwam direct naar buiten. Hij scharrelt wat met motoren en een mobiel café waarmee hij op allerlei (motor-)evenementen versnaperingen verkoopt als (ijs-)koffie, broodjes, thee, etc. Alles dat hij daarvoor nodig heeft (het café, een camper om in te slapen, een mobiele motorwerkplaats) is in van die ouderwetse aluminium campers cq caravans. Zijn zoon, die geologie studeert, helpt hem met allerlei administratieve en internetdingen. Charlie heeft een aantal jaar in Alkmaar gewoond waar hij een eigen motorbedrijf heeft gehad (hij heeft ook in een of ander Nederlands motorblad gestaan). Dus af en toe gooien we er wat Nederlandse termen tussendoor.

Het huis is een beetje sjofel, maar wel schoon en met name vanwege Charlie, zijn zoon Bill en hun twee katten (Pete en re-Pete heten ze!) wel heel gezellig. Mijn kamer is aan de voorkant, en behalve mijzelf wonen er nog een Italiaanse PhD-studente en een (Indiase? Pakistaanse?) Amerikaan die hier in de buurt werkt. Een minpuntje van het huis is wel de snelweg erachter, en dat het allemaal een beetje gehorig is.


Pete is de brutaalste van de twee katten. Re-Pete heet zo omdat hij een beetje banger is dan Pete, maar alles wat Pete doet, wil Re-Pete ook doen. Vanmorgen was ik aan het werk en kwam Pete mijn kamer binnen. Hij snuffelt wat rond, loopt over het buro, mijn laptop (heel handig...), en gaat onder het buro liggen. Als ik na een tijdje zijn nagels in mijn voeten voel gooi ik hem toch maar de gang op.

Ik heb een fiets!

Mijn missie voor vandaag: een fiets kopen. Ik heb er drie geprobeerd waarvan er twee direct de ketting verloren (mijn broek heb ik dus met mijn vette vingers ook verpest), maar ik ben erg tevreden met wat ik nu heb. Het is zo heerlijk om een fiets te hebben! Je voelt je ineens een stuk meer thuis dan als je alles lopend, met het OV, of zelfs met de auto moet doen. En de route naar de universiteit is prachtig. Ik heb mijn fiets in Isla Vista gekocht, dat is een wijk die praktisch op de campus is gevestigd. Probeer je voor te stellen dat ze Rijnsteeg niet hebben afgebroken, maar verdieping voor verdieping af hebben gezaagd, en hetzelfde hebben ze gedaan met de andere sterflats. En iedere afdeling hebben ze als een soort vrijstaand studentenhuis neergezet in een soort studentenwijk met een paar supermarkten (waarvan het assortiment vooral bestaat uit torenhoge stapels drank en vrieskisten vol pizza's en andere voedzame kost), heel veel eettenten (niet alleen Taco Bell of zoiets, maar ook onbespoten vegetarische kost), en kantoorbenodigdheden (zoals blocnotes voor college, of multiple choice formulieren voor examens). Het is bizar om te zien hoe zeer de universiteit en haar studenten een gemeenschap op zich vormen, het lijkt wel alsof ze met Santa Barbara of zelfs Goleta verder niets te maken hebben.

Vanaf Isla Vista naar huis is het, schat ik, ongeveer een kwartier fietsen. Vrijwel het hele stuk kan ik doen op een speciaal aangelegd fietspad, dat langs sportvelden, natuurgebieden en het strand naar de universiteit loopt. Ik zal er morgen eens wat foto's van maken.

Welkom in Santa Barbara

Ik kan me nog bedenken...

From: (de decaan wiens naam je niks aangaat)
To: ...;...;...;rolf.groeneveld@wur.nl;...;...
Subject: Added to alias

Hello
I have subscribed you to the iets@nogiets mailing list. No one really ever uses that list but if there is an announcement (like: there will be a wonderful reception on the deck on thursday or caution a tsunami is on the way) that goes out to all at UCSB then you will receive it.

Zou mijn zwemvest nog in mijn tas passen?

Keuzes, keuzes, keuzes

Leuk hoor, al die schrijfruimte op mijn laptop, maar ga ik echt de moeite nemen om al mijn CD's op te nemen? Op een gegeven moment houdt het op...

Essentieel actueel
Muziek die ik de laatste tijd sowieso veel draai. Ik zou er in het vliegtuig al niet buiten kunnen: Fatso Jetson (tja, Californië he), Karma To Burn, Automatic Sam, Rotor, Them Crooked Vultures. Ik ben duidelijk in een stoner mood. O, en Baltic Crossing - maar dat is heel wat anders.

Gewoon essentieel
Ik draai het nu even niet vaak, maar ik weet dat ik er op zijn tijd geheid zin in ga krijgen: Spiers and Boden, Bellowhead, Wannes van de Velde, Olla Vogala, Malbrook, Göze, Captain Beefheart, Chris Chameleon, Chimera, Wolverlei, Hot Griselda, Placebo, Ufomammut. Duidelijk meer folk!

Dierbaar
Ik draai het eigenlijk nooit maar het is me te dierbaar om niet bij me te hebben: Townes Van Zandt, Joy Division, Neil Young, Tom Waits, Paul K. Oef, vrolijke muziek allemaal - not!

Gewoon leuk
Soms draai ik het, soms niet, maar het is toch wel leuke muziek om mee te nemen: Blowzabella, Lard, Iggy & The Stooges, Snaarmaarwaar, Toumani Diabate, Eels, Ali Farka Touré, Kultur Shock, Masters Of Reality, Ojos de Brujo, Twee Violen En Een Bas, Nordic, Mohammed 'Jimmy' Mohammed, The Ex, Ministry. Nou ja, van alles wat dus.