Afgelopen weekend was erg warm! Ik heb me ingeschreven voor een conversatiecursus Spaans, dus elke zaterdag tuf ik op mijn fiets naar downtown Santa Barbara om een uurtje te kletsen met een Mexicaanse leraar en twee Amerikanen. Het is best lastig, de anderen zijn een stuk verder dan ik - maar wat wil je als je met je eigenwijze kop tot nu toe alleen maar met zelfstudie-cursussen hebt lopen klooien! Entonces, tengo que practicar mucho - afortunado unos estudiantes del Bren School almorzan juntos y conversan Español cada jueves en nuestro universidad! Dezelfde zaterdag was er in Santa Barbara het Harbor and Seafood Festival - wie kan daar weg blijven als hij visserij-econoom wil worden en van lekker eten houdt?
Ik schreef al eerder dat er een kleine vissershaven in Santa Barbara is, met een heel kleinschalige visserij op kreeften, krabben, zeeëgels en dat soort spul. Er zijn wel een paar trawlers bij die op 'echte' vis vissen, maar de zeeëgels en kreeften lijken het vooral te zijn. Ik heb geen kreeft op, er stonden megalange rijen en voor een bord scheen je snel $10-$20 neer te tellen. Het was dus een gezellig drukke boel, en je krijgt zo een aardig idee wat er allemaal rondzwemt hier - dat wil zeggen, het eetbare gedeelte.
Ik heb natuurlijk wel wat gegeten daar. Ze verkochten kleine porties zeeëgel, dus dat heb ik geprobeerd. Wees niet bang: je hoeft de stekels niet te eten. Ze breken deze beesten open en schrapen het binnenste eruit. De textuur is heel zacht, een beetje romig, en de smaak is mild vissig. Op zich niet verkeerd, maar ik denk niet dat ik het in een restaurant zou bestellen. Doe mij maar een verse haring... (Ik kwam laatst gerookte makreel tegen in een Armeense winkel!)
En toen ik daar was moest ik natuurlijk ook even een ijskoffie halen bij mijn huisbaas. Charlie, zo heet hij, is een gedeeltelijk arbeidsongeschikte oude homo die met een mobiel cafeetje geld inzamelt voor een LGBTQ-organisatie. Waar LGBTQ voor staat? Hou je vast:
Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Questioning - en geloof me, dat is een gangbare afkorting voor alles dat niet 100% zeker weet dat het alleen, en echt alleen, op het andere geslacht valt en het eigen geslacht wil behouden.
Over onduidelijke sexuele voorkeuren gesproken, hebben jullie de nieuwste
Boo! al gehoord? Geweldig! Rond de tijd dat ik naar de VS vertrok was hij op de
Luisterpaal beschikbaar. Ik heb hem nu maar als mp3 gekocht (ik ga hier toch geen CD's kopen? Het moet allemaal weer mee terug!). Leuke plaat!
En heeft dan niemand ook maar enig idee wat die tent was?!? Ze waren ongedierte aan het bestrijden! Kijk, dat is het voordeel van een vrijstaand huis: je pakt gewoon de hele boel in, pompt er een of ander gif in, laat het een tijdje intrekken en je huis is steriel! Kom daar maar eens om in een traditioneel Hollands rijtjeshuis. Ik vroeg aan Charlie wat ze aan het doen waren en hij vertelde me dat het vaste prik is als iemand een huis verkoopt. De koper wil immers ook geen risico lopen dat het huis, weetikveel, termieten heeft of zo, dus zo kan de verkoper de garantie geven dat er niks aan de hand is. Sommige verborgen gebreken zijn gemakkelijk opgelost!
Amerika heeft geen cultuur, hoor je vaak zeggen. De Ieren hebben hun muziek, de Nederlanders hun kaas en hun schilders, de Italianen hun keuken en steden, wat hebben die yanks nou helemaal behalve hamburgers? Toch kun je in de VS wel het een en ander vinden aan specifiek Amerikaanse tradities. Muziekgenres als Old Time en Bluegrass zijn daar voorbeelden van. Het zijn genres die ook echt alleen in de VS hadden kunnen ontstaan. Old Time heeft haar wortels met name in de Ierse en Schotse volksmuziek, maar het heeft een stevige bluesinvloed ondergaan. Het is dus wat je krijgt als je Ierse en Schotse immigranten en afstammelingen van Afrikaanse slaven in één land samenpropt! Het heeft veel weg van Ierse muziek (bijna alleen maar reels), maar met meer bluesy akkoordschema's en meer improvisatie.
Niet ver van waar ik woon vond pas geleden voor de 39e keer de Old Time Fiddlers' Convention and Festival plaats. Het gebeurde allemaal op het terrein van wat ze hier Stow House noemen, het voormalige optrekje van een steenrijke boer annex landheer met de naam Stow. Ik kreeg weer helemaal een Saint Chartier gevoel toen ik aankwam. Niet alleen de temperatuur (het was hetzelfde weekend als het Harbor Festival), maar vooral de kakofonie aan klanken die je van al die spontane sessies tegemoet komt! Erg gezellig dus.
Er werden de hele dag ook workshops gegeven op viool, banjo, mandoline, enzovoort. Ik heb natuurlijk ook een workshop gevolgd! Al moet ik tot mijn spijt toegeven dat ik de deunen compleet ben vergeten... Maar het was vooral erg leuk om onder een boom een beetje viool te spelen. De docent was een jonge vent, in tegenstelling tot wat je misschien zou verwachten van een genre dat 'Old Time' heet...
We hadden wel last van de oude landbouwmachines! Op het terrein waar we de workshop hadden stonden ook een aantal oude tractoren en dat soort dingen. Nog geen stoommachines denk ik, maar wellicht ook niet veel ouder dan dat. Wel erg leuk om te zien, zeker als iemand even demonstreert hoe het werkt. Maar als we een deuntje op de viool willen leren, waarom moeten ze er dan zo nodig die (stoom?) fluit doorheen laten tetteren?
